Ονειρολoγιο: Μαρτίου 2015

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Πού βασίζεις την ευτυχία?


Κάθε φορά που ανοίγεις το στόμα σου φοβάμαι. Τρέμω τί θα πεις, πώς θα νιώσω, κάθε λέξη και παράπονο, κάθε παράπονο και δάκρυ. Κάθε φορά που ανοίγεις το στόμα σου να μιλήσεις κλείνω τα μάτια γιατί ξέρω ότι θα με ταξιδέψεις στα παλιά, σε μια εποχή νοσταλγική, τότε που όλα ήτανε αγνά.

Ένα αυτοκίνητο, ένα σπιτάκι, μια περιουσία όλος ο μόχθος της ζωής μας. Η μεγαλύτερη ευτυχία μας με το χέρι στην τσέπη μας, ή στην τσέπη του μπαμπάκα μας. Ψεύτικα λόγια σαν τα κοσμήματα που κρεμάμε στο λαιμό μας, που φορούμε στα δάκτυλά μας, μια αγχόνη στο λαιμό μας. Η ζωή μας μια πιστωτική, μια βόλτα στο γήπεδο την Κυριακή, ένας καφές το Σάββατο κι από Δευτέρα στο συσσίτιο. Ο καημός μας πνίγεται στην οθόνη, σε μια παιχνιδομηχανή, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ή αλλιώς, φυλακής).  Μένουμε όλοι μαζί, στον ίδιο κόσμο, αλλά ζούμε ο καθένας μόνος του, στον κόσμο του. Το πάθος μας πνίγεται το Σάββατο σε κάποιο κρεβάτι ενός φθηνού ξενοδοχείου με μια γυναίκα που πληρώνουμε, ενώ από Δευτέρα δηλώνουμε ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης. Ποντάρουμε στην τύχη μας, σε ομάδες, ξύνουμε χαρτάκια, μήπως και κερδίσουμε της ζωής το βραβείο το μεγάλο, χάνοντας ό,τι μεγαλύτερο τελικά έχουμε. Διαβάζουμε τεύχη περιοδικών με σκοπό να κερδίσουμε τη γνώση, μα τί κερδίζουμε τελικά απ' όλες αυτές τις τετριμμένες γραμμές? Πόσοι άντρες είμαστε πιστοί στη γυναίκα μας? Πόσες γυναίκες στους άντρες τους? Πόσες θρησκείες ακόμη θα φτιαχτούν στο βωμό του φόβου και του κέρδους? Μια αξιοπρέπεια είχαμε και χάθηκε κι αυτή στην πλαστή πραγματικότητα. Κι είναι και τα όνειρα. μα ποια όνειρα? Ακόμη κι αυτά άλλαξαν από παλιά. Παλιά ονειρευόμασταν ταξίδια, ανθρώπους και ευτυχία στα εσώτερα. Τώρα ευχόμαστε πλούτη, γκόμενες και επιφανειακά χαμόγελα...

...Πού βασίζεις την ευτυχία?...
...στο χάλι που ονομάζεις εκσυχρονισμό?...
...ενώ πρόκειται για πνευματικό απαγχονισμό...

Εσύ πού βασίζεις την ευτυχία?

Πηγή φωτογραφίας: http://www.theminimalists.com/scientific/