Ονειρολoγιο: Κρύα γης...

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Κρύα γης...


...Γιατί δε βγαίνετε να το πείτε αυτό απ' τα μικρόφωνά σας?...
...γιατί δεν τους φωνάζετε κάποτε αυτό που πιστεύετε πραγματικά?...
...γιατί βγαίνετε στα μπαλκόνια και τους αραδιάζετε του κόσμου τις αηδίες?...

Γύρισα. Γύρισα τώρα που κάποιοι βλέπουν τη ζωή σα λάθος, σα δυστύχημα. Τώρα που κάποιοι βλέπουν τη ζωή σαν ευκαιρία και κάποιοι άλλοι σα λούνα παρκ. Και τί να πεις? Σε ποιον να δώσεις δίκιο? Όλα μοιάζουν γκρεμισμένα γύρω κι όλα είναι γιομάτα χρώματα αν έτσι θέλεις να τα δεις. Αν μπορείς να τα δεις!..
Γύρισα τώρα που ο άνθρωπος τρώει τον άνθρωπο με την πρώτη ευκαιρία. Ό,τι δεν αγγίζει τη σάρκα μας, δε μας αφορά, τί κι αν αγγίζει τη σάρκα του διπλανού μας! Τους ακούμε, τους πιστεύουμε, τους βοηθούμε. Μας κοροϊδεύουνε, μας κλέβουνε, μας φτύνουμε, κι εμείς τους ακολουθούμε. Έτσι είναι όμως ο άνθρωπος! Μια σκιά του εαυτού του, ένα φως δίχως λάμψη, μια καρδιά δίχως κτύπο, μια ημέρα δίχως ήλιο. Έτσι είναι ο άνθρωπος κι όσο πιότερο νιώθει μονάχος, τώρα περισσότερο γίνεται μονάχος...
Είναι κατάλληλος καιρός για να πεις πως γύρισα, τώρα που ο άνθρωπος έχασε τη δύναμή του. Τί κι αν σε χτυπήσουν, κι αν σε φτύσουν, αν σε πατήσουν, εσύ τους ακολουθείς. Μ' έναν καημό γεννιόμαστε στα στήθη, από παιδιά χαμένοι μεσ' στα πλήθη, μα ξεχωρίζουμε! Σε κανέναν δε χαρίζουμε τη σάρκα μας, ούτε την ψυχή μας, μ' ακούς? Σε κανέναν...
Είναι κατάλληλος καιρός για να πεις πως γύρισα, τώρα που μπλεχτήκαμε στα χρώματα, τώρα που κλειστήκαμε στο δώμα μας παρέα με την εικόνα μας και τη χαζεύουμε λάγνα στον καθρέπτη. Χάσαμε του έρωτα το κέφι και θρηνούμε το παρόν. Ζούμε με πατρόν, όλα ίδια, χαζεύουμε ολημερίς σκουπίδια, τρώμε σκουπίδια, απ' το στόμα ξεχύνονται σκουπίδια, όχι λέξεις. Πόσο ν' αντέξεις! Πες μου κάτι όμορφο να σου χαμογελάσω. Πες μου κάτι μοναδικό, όχι μια απ' τα ίδια, κάτι πρωτότυπο, κάτι ουσιαστικό! Χαμογέλα κι όλα θ' αλλάξουν. Να το θυμηθείς, όλα θα γίνουν όπως πρώτα...

...εγώ όμως δε φωνάζω, φοβάμαι...
...κάποιος κάποτε όμως θα βρεθεί να φωνάξει, κάποιος ηλίθιος ή τρελός...
...θα μιλήσει για σας και τους ομοίους σας...
...κι αντί να βγάλει λόγο θα κάνει εμετό...

Θα κλειστούμε σε μια φυλακή παρέα. Θα χαιρόμαστε την κάθε μας στιγμή. Θα πετάξουμε ψηλά και θα τους φτύνουμε από κει. Παρέα. Μόνο παρέα. Δε γίνεται αλλιώς. Έλα μαζί μου, έλα. Θα είμαστε μαζί παντού. Και πάντα. Έλα, γύρισα...
Γέλα μαζί μου, αφού την αλήθεια λέω, γέλα. Γέλα μαζί μου, με την ελευθερία μου, με την ευτυχία μου. Γέλα και μείνε μόνος. Γέλα...
Πώς άλλαξε έτσι η γη που πατούμε? Πάγωσε, σαν τις καρδιές μας. Τούτη η γης! Γέλα. Κρύα γης...



Πηγή φωτογραφίας: http://hdwallpapers.cat/going_under_angel_land_wings_fantasy_hd-wallpaper-1591425/

Δεν υπάρχουν σχόλια: