Ονειρολoγιο: Αν δεν έρθω σπίτι...

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Αν δεν έρθω σπίτι...


Κυκλοφορούμε πάντοτε στους ίδιους δρόμους, στα ίδια στενά, με τα όνειρά μας παραμάσχαλα σαν όπλα έτοιμα για πόλεμο. Χαμηλώνουμε το κεφάλι μας σε κάθε περαστικό, κι ας έχουμε μαντήλια περασμένα στο λαιμό, κι ας φθάνουν να καλύπτουν μέχρι τα μάτια μας σχεδόν. Ίσως για να μη μας αναγνωρίζουν, για να μη φαίνονται τα δάκρυά μας, τα χαμόγελά μας!

Είστε όλοι προϊόντα της ίδιας Μεγαλοεταιρείας, της ίδια Φάρας, του ίδιου διεφθαρμένου Συστήματος. Άλλοι μας φωνάζουν ρεμάλια, άλλοι αναρχικούς, άλλοι επαναστάτες και άλλοι κορόιδα. Έχει σημασία όμως τί είμαστε ή με ποιους είμαστε? Έχει σημασία αν είμαστε κόκκινοι, πράσινοι, μπλε ή μαύροι? Δεν είμαστε με κανέναν και είμαστε όλοι μαζί. Είμαστε το λευκό, απ’ το οποίο γεννιούνται όλα…

Είστε τόσα εκατομμύρια μέσα στη σκατόπολη κι όμως νιώθετε μόνοι σας, κι αν τυχόν θίξουμε το θέμα της μοναξιάς σας αλλάζετε πεζοδρόμιο. Γιατί? Τόσο πολύ φοβάστε να αντιμετωπίσετε τους φόβους σας? Θέλουμε να φροντίσουμε τα παιδιά σας, αυτά για τα οποία εσείς, οι ίδιοι οι γονείς τους, δεκάρα τσακιστή δε δίνετε! Τους πετάτε απλά ένα tablet στην αγκαλιά κι έπειτα φοράτε τα ακουστικά σας προσπαθώντας να πνίξετε τον πόνο σας γουλιά γουλιά στην άθλια μουσική σας. Βάλατε στα σπίτια μας κουτιά με εικόνες για να σας κοιμίζουν όρθιους, να σας πλασάρουν όλων των ειδών τα άχρηστα και τα σκουπίδια, να τα τοποθετούν βαθιά μέσα στις καρδιές σας, να ελέγχουν τα θέλω σας. Και νιώθετε ότι είστε ευτυχισμένοι! Λατρεύετε τον καθρέπτη σας και δεν τον ρωτάμε πια αν είσαστε οι πιο όμορφοι στον κόσμο, γιατί «ξέρετε» ότι εσείς είστε αυτοί, εσείς είστε οι Μοναδικοί Άνθρωποι στο κόσμο! Λατρεύετε την Τσέπη σας, το Κόμμα σας, τη Ράτσα σας, τη δήθεν Τρέλα σας, το Αυτοκίνητο, το Σπίτι, την Οικογένειά σας, αλλά όχι τον Κόσμο στον οποίο όλοι μαζί παρέα ζούμε, αυτόν τον έχετε κανονικά γραμμένο!

…μάνα, αν δεν έρθω σπίτι θα ’μαι φυλακή…
…θα πήγα με τους φίλους μου να σπάσω όλες τις tv

Κάνετε συνεχώς κύκλους μέσα στη σκατόπολη. Όλο τα ίδια, πάντα τα ίδια, για πάντα τα ίδια. Ζείτε ο ένας πάνω στον άλλο κι όμως δεν ανταλλάσετε ούτε κουβέντα. Ο εγκέφαλός σας σε καταστολή, νομίζετε ότι σας ψεκάζουν κι έτσι δεν κάνετε τίποτα, κάθεστε και κλωσάτε τ' αυγά σας, τα καχεκτικά σαπισμένα μικρά αυγά σας. Μα και να σας ψεκάζουν, τότε τί? Από τη στιγμή που το λέτε, άρα το συνειδητοποιείτε. Τότε λοιπόν γιατί δεν αντιδράτε? Γιατί? Γιατί? Γιατί???

Απ’ το σχολείο σαν τα πρόβατα, ακόμα κι οι θεοί απόκτησαν ονόματα. Τα βιβλία γραμμένα από ψεύτες γράφουν ψέματα. Οι ειδήσεις καθοδηγούμενες από κυβερνήσεις λένε ψέματα. Η Εκκλησία αποτελούμενη από υποκριτές λέει ψέματα. Όλη η ζωή σας όμως είναι μια αλήθεια, σωστά?…

…είναι φορές που βουτάω ένα πιστόλι και το βάζω στο κεφάλι…
…οπλίζω τη σκανδάλη και το σκέφτομαι πάλι…
…θα ζήσω να διαλύσω όλο αυτό απ’ τα θεμέλια…
…καθίστε μέχρι τότε και χορέψτε τσιφτετέλια…

Οι γυναίκες συμπεριφέρονται σαν άνδρες και λικνίζονται στα τραπέζια δίχως βρακί και τσίπα. Οι άνδρες συμπεριφέρονται σα γυναίκες φορώντας τα ίδια ρούχα, τα ίδια παπούτσια, έχοντας τα ίδια μαλλιά και τα ίδια κινητά! Όλα μια μόδα, όλα μια ρόδα που γυρίζει δίχως αναπαμό, δίχως έλεος κρεμασμένοι από πάνω της ακολουθείτε. Όλα όμοια για όλους σας, για όλες τις ζωές, πατάτε πάνω στα χνάρια των παλιών με βήματα πιο συρτά, με κεφάλια πιο κατεβασμένα, με μυαλά από καιρό πολτοποιημένα. Τα γήπεδα γεμάτα, τα μπουρδέλα πιο γεμάτα, οι καρδιές σας άδειες. Πάει ο πνευματισμός, πάει ο έρωτας, πού να κρυφτήκαν? Όλα ένας καναπές κι ένα μπολ στην αγκαλιά. Όλα η αλήθεια σας, όλα ένα ψέμα!…

…θέλω άφεση αμαρτιών…
…γιατί με βόμβες θα βγω και θα κάνω τον καμικάζι…
…το αίμα μου βράζει…


Και θεωρούν τη ζωή τους φυσιολογική. Μόνο εμάς λοιπόν μας πειράζει?


Πηγή φωτογραφίας: http://www.deviantart.com/morelikethis/artists/309971377?view_mode=2

3 σχόλια:

Περαστικός είπε...

Σκληρά κι αληθινά όσα γράφεις, αλλά ποιος μπορεί να τα παραδεχτεί?

Ανώνυμος είπε...

Πριν δικασεις το συστημα δες εσενα. Εχεις αιφον, 5 ζευγαρια παππουτσια, ποτε εδωσες χρηματα σε ενα γυφτακι κ γιατι δεν εισαι χορτοφαγος;

Μην κρινεις για να μην κριθεις

Ονειροφερμένος είπε...

Περαστικός...
Λίγοι μάλλον...

Ανώνυμος...
Όχι, δεν έχω i-phone, έχω ένα ζευγάρι παπούτσια και είμαι χορτοφάγος. Πώς γνωρίζεις με ποιον έχεις να κάνεις?
Κανείς δεν κρίνει, απλώς εκφέρει άποψη. Το θέμα είναι πώς το κάνει ο καθένας!...