Ονειρολoγιο: Επέστρεψες...

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Επέστρεψες...


Λείπαμε για καιρό. Περιμέναμε να ηρεμήσουν λίγο τα πράγματα, να καταλαγιάσει η φλόγα της καρδιάς. Γράφαμε νέοι στο κορμί και παιδιά στην ψυχή, τώρα γράφουμε νέοι στο κορμί και γέροι στην ψυχή. Είδαμε, μάθαμε, γελάσαμε, γιομίσαμε με πίκρα, αλλά επιστρέψαμε. Κάπως πιο δυνατοί, πιο όμορφοι στην ψυχή, πιο ήρεμοι, πιο συνετοί!
Και τί περιμέναμε τελικά? Από την καρδιά η φλόγα έτσι κι αλλιώς δε σταματά, δεν ηρεμεί, θα σιγοκαίει παντοτινά. Ίσως ζητούσαμε μονάχα λίγο χρόνο, λίγο χρόνο να χαζέψουμε τ' αστέρια, λίγο στα σύννεφα να ταξιδέψουμε, λίγο μακριά από 'δω. Μας το στερούν κι αυτό.
Μια οθόνη κι ένα πορτοφόλι η μόνη μας έγνοια. Να γράφουμε τώρα ξεχάσαμε! Λιγάκι περηφάνια χρειαζόμαστε και λίγη μπέσα για να θεριέψουμε, λίγη αγάπη ακόμα, και λίγο χρόνο. Χρόνο να χαρούμε τους δικούς μας, χρόνο ν' αγαπήσουμε και ν' αγαπηθούμε, χρόνο να μισήσουμε και να... όχι να μισήσουμε, αλλά να μισηθούμε. Τούτο είν' αναπόφευκτο τελικά!
Λείπαμε για καιρό κι όλα κι όλα άλλαξαν. Επιστρέφουμε κι όμως όλα τα ίδια μένουν. Κάναμε λάθη και κατηγόρησέ μας γι' αυτό, είμαστε άνθρωποι. Και τώρα, στο δρόμο της επιστροφής βλέπω χαμόγελα, βλέπω δάκρυα και όνειρα. Επιστρέφουμε σιγά σιγά. Να δούμε πόσο θα μας αντέξει πάλι το σκοινί.
Λίγη έμπνευση χρειαζόμαστε και λίγη αγάπη, τούτη που δε μας φθάνει ούτε για τα παιδιά μας, για τον κόσμο μας, για το μέλλον μας. Τί κι αν δεν έχουμε παιδιά, τί κι αν δεν έχουμε αγάπη, άνθρωποι είμαστε και δικαιολογούμαστε. Κι ο έρωτας ρουτίνα λέει θα 'ναι, αλίμονο! Θυμόμαστε άραγε πώς μοιάζει? Αλίμονο άνθρωπε...
Λείπαμε για καιρό και τώρα επιστρέφουμε.
Σιγά σιγά...


Πηγή φωτογραφίας: forum.mbdin.net

1 σχόλιο:

το κορίτσι που ήθελε πολλά είπε...

welcome back!

όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν :)