Κάθε βράδυ...

Κάθε βράδυ...

Κάθε βράδυ ξυπνάω ιδρωμένος. Κάθε βράδυ το ίδιο όνειρο. Εφιάλτης... Ο δρόμος αδειανός. Ο ουρανός σκοτεινός. Σα να εμφανίζομαι απ' το που...

5 Comments

Η πόλη κίτρινη...

...Δώσε το χέρι σου μόνο όταν με νιώσεις σύμμαχό σου... ...ο λόγος μου αδερφός μου και το χέρι μου αδερφός σου... Όταν ήμουν μικρός θυμάμ...

3 Comments

Περίεργα χαμόγελα...

Όταν ξεκινάω κάτι να γράφω, χαμογελάω. Γιατί ξέρω ότι πάλι θα ταξιδέψω. Πρόσφατα διάβασα ότι η τέχνη κάθε ανθρώπου τον βοηθάει να κρύβει καλ...

6 Comments

Τα χέρια μου τρέμουν. Μια ανάσα ν' ακούσω μια φορά. Ένα ψέμα να γουστάρω, να ευχαριστηθώ. Με δυσκολεύουν τα λόγια. Πολύ. Και πεθαίνω κάθ...

5 Comments
Μια συνηθισμένη μέρα..

Μια συνηθισμένη μέρα..

Ο δείκτης έχει γείρει προς τα δεξιά. Λίγο μετά τις δώδεκα. Μία είναι ή δύο το πρωί? Το μαγαζί δεν έχει πολύ κόσμο. Οι χορδές καίνε γλυκά τα ...

2 Comments
Άρρωστη εικόνα..

Άρρωστη εικόνα..

Ξημέρωσε. Ο κόσμος χαμογελά. Αισχρά. Όπως συνηθίζει να κάνει τώρα τελευταία. Πάντοτε λυπόμουν για το μονοπάτι που έχει πάρει τούτη η πλάση. ...

3 Comments
Τι στοργή!

Τι στοργή!

..Πρέπει μερικοί άνθρωποι να καταλάβουν κάποτε.. ..ότι τα παιδιά τους δεν είναι ιδιοκτησία τους.. ..δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις μερι...

1 Comments

Κόμπος ήτανε..

Ξυπνάω κάθε πρωί με όρεξη ανέλπιστη. Ακόμη κι αν το βράδυ κύλησε δακρυσμένο. Ξυπνάω μ' έναν κόμπο στο λαιμό. Ίσως να είναι η χαρά μου. Ί...

1 Comments

Μείνε πλάι μου..

Έρχεται μία μέρα που δικαιώνεσαι. Έρχεται μία μέρα που ο ήλιος λάμπει διαφορετικός. Όλοι τον χαζεύουν μα δε βλέπουν διαφορά. Μονάχα εσύ ξέρε...

9 Comments
Μελωδία που  ξεχνά..

Μελωδία που ξεχνά..

Ο αγέρας άγγιζε απαλά το πρόσωπό της. Δεν έβαζε χρώμα στα χείλη της. Καθόλου μαύρο γύρω από το πράσινο των ματιών της. Την κοιτούσα αποκαμωμ...

4 Comments