Ονειρολoγιο: Δεν είναι λόγια.. είναι στιγμές..

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009

Δεν είναι λόγια.. είναι στιγμές..

..Δεν είναι τα λόγια απαισιόδοξα. Είναι οι άνθρωποι. Οι ψυχές που τα φτύνουν..
..Δε μπορείς να κατηγορείς το δημιούργημά σου όταν εσύ το έχεις πλάσει ανάλογα..
..Δε μπορείς να ξεσπάς στο γέννημά σου μονάχα γιατί έχεις ανεκπλήρωτες τάσεις δημιουργικής στοργής..
..Δε γράφω για να σου δώσω να καταλάβεις..
..Γράφω μονάχα για να καταλάβεις ότι δε βοηθάς με το να κρίνεις ετούτο που εσύ του έδωσες σχήμα και χαρακτήρα..


Μεγάλωσε η κοιλιά σου ξαφνικά..

Γεννήθηκα από μια χορδή. Συρμάτινη. Μ' αυτή θα φύγω, αγκαλιά. Γύρω απ' το λαιμό σημάδι.
Ζω στο σκοτάδι. Ποτέ δε θα τ' απαρνηθώ. Μονάχα εκεί θα ζω. Θυμήσου πότε σε γνώρισα. Που σε γνώρισα! Θυμήσου.
Έφυγες. Γύριζες δωμάτια μισοσκότεινα. Όσα είναι μισά, τα μισώ. Ότι έχει το χρώμα σου ποθώ. Σ' έδιωξα. Έφυγες. Γύρισες. Και κουβαλούσες κάτι δικό μου μέσα σου. Έτσι λες. Δε σε πιστεύω. Κι αν είναι όντως έτσι? Δέσμιος μιας στιγμής? Δέσμιος μιας ψυχής..
Μεγάλωσα ξαφνικά. Σε ένα βράδυ. Κάθε νυχτιά φρέσκο γάλα. Η βροχή σου με καλύπτει. Μι' αστραπή στα μάτια σου. Δε γράφω για να κάνω εντύπωση σε κανένα. Δε γράφω κανείς για να με ερωτευθεί. Γράφω γιατί δεν ξέρω να μιλώ. Γράφω γιατί ο νους δέθηκε κόμπο με την ψυχή και δεν ξεχωρίζει συναισθήματα, λάθος και σωστό.
Με απογοήτευσες ευατέ μου. Πόσο απρόσμενο είν' ετούτο? Ήρθες. Κουβαλάς μέσα σου το φως μου, το βιος μου, την ύπαρξή μου τη μοναδική. Που να πάω να το πω? Ποιος θα με πιστέψει?
Γιατί δεν ερχόσουν όταν σε ήθελα? Στο σκοτάδι τώρα εμφανίστηκες σα σκιά με λάθος σπέρμα στην κοιλιά σου. Τι μεγαλώνει μέσα σου? Εγώ ή κάτι δικό μου?
Έδιωξα νεράιδες. Δεν έδιωξα. Φύγανε. Δε φύγανε, τις πλήγωσα. Άθελά μου. Δε φταίει κανείς ευατέ μου. Εσύ μονάχα. Πισωπατάς για να δείξεις τι? Δειλία? Φόβο? Μια ζωή ένα παράπονο. Αμέτοχος είσαι. Ο τρόπος σου δείχνει φωτεινός μα μισείς και τον ευατό σου. Γι' αυτό κάνεις πίσω. Μέχρι ο κόσμος να σου πει: "Γύρισε. Έγινες άνθρωπος πια". Θα ζω γι' αυτή τη στιγμή. Μονάχα γι' αυτή.

Αλλού πετούν οι νεράιδες.. αλλού οι άγγελοι..

Ένας άγγελος στην πόρτα μου, μια νεράιδα που περιμένει. Η μεγαλύτερη αγάπη ο άγγελος, η νεράιδα θα μου πει για τα δικά της θέλω.
Οι άγγελοι ποτέ δε θα ζήσουν το ψέμα μου. Δε θα το επιτρέψω. Είναι τόσο αληθινοί. Τόσο αγνοί. Πρέπει να 'ναι τόσο ευτυχισμένοι. Ποτέ δε θα μπουν στο κελί μου, κει που οι ψυχές βγαίνουν τρικλίζοντας από φόβο και μίσος. Ο αληθινός μου ευατός ταλαιπωρεί. Όλους. Και πρωτίστως εμένα..
Μια σιωπή που γεννήθηκε πριν από μένα. Πήρε τα χείλη μου και τα 'κανε δικά της. Γιατί δεν ερχόσουν ποτέ όταν σε ήθελα? Κι έρχεσαι τώρα με μια νέα ζωή να με τυρρανήσεις? Έφταιξα. Θα πληρώσω..

Σπάσαν τα νερά..

Γεννήθηκα από μια χορδή. Συρμάτινη. Μ' αυτή θα φύγω, γύρω απ' το λαιμό. Αλλά ποιος θα φροντίζει μετά το διάβολο που κουβαλάς μέσα σου? Στ' αλήθεια είμ' εγώ εκεί μέσα? Στ' αλήθεια άφησα το σημάδι μου? Συγχώρα με αλλά θα το αντιμετωπίσω. Μπορεί να κάνω λάθη αλλά τα πληρώνω. Δε θα ζήσω για σένα, ούτε για το διάβολό σου. Θα ζήσω για να κάνω το διάβολο αγγελούδι. Σαν εκείνο που γνώρισα στ' αλήθεια. Κι ας μην άξιζε καν να το αντικρίσω. Θα το αγκαλιάζω για πάντα σαν εκείνο που αγάπησα. Θα το αγαπήσω όπως εκείνο που αγάπησα.
Συγχώρα με. Γεννήθηκα..

5 σχόλια:

~BilloukosGR~ είπε...

Έχεις δίκιο, δεν είναι λόγια είναι στιγμές και περνάνε γρήγορα. Τα λόγια μένουν...

Οι διάβολοι δεν γίνονται αγγελούδια, μην προσπαθείς! Νεράιδες ήταν πάντα και μόνο νεράιδες ξαναγίνονται.

Να είσαι χαρούμενος ονειροφερμένε που γύρισε, έστω και καθυστερημένα... αν θες πραγματικά να κάνεις το διάβολο έστω και νεράιδα.

Την καλημέρα μου...

Selena είπε...

Όμορφα γράφεις.
Με τραβάς μέσα στις λέξεις σου.
Όμως είναι τόσο σκοτεινά εκεί μέσα.
Αλήθεια πότε έχασες το φώς?
Γιατί?
Γυρνόντας δεν το έφερε?
Κι αλήθεια αν μεγαλώνει μέσα της κάτι δικό σου,εσύ,τότε σίγουρα το έφερε...

Μια φωτεινή καλημέρα κι από εμένα...

Feli είπε...

ξανα...απο την αρχη...αγγελουδι διαβολος να γινει...διαβολος αγγελουδι να το κανεις...μα γεννηθηκε...ξανα...απο την αρχη..? ή μηπως για πρωτη φορα..?

thesikaleon είπε...

Μην μετανοιώνεις ποτέ για ότι έχεις κάνει!!!

AmyRaw είπε...

Εξαιρετικος...μπράβο!